برای اطلاعات بیشتر روی عنوان جشن ها کلیک بفرمایید
بهار :
نوروز - ١ فروردین - نوروز ١٣٩٠ - نوروز ١٣٨٩
روز امید ، روز شاد باش نویسی - ۶ فروردین
جشن سیزده به در - ١٣ فروردین
جشن فروردینگان - ١٩ فروردین
جشن اردیبهشتگان - ٣ اردیبهشت
جشن گرما (ارغاسوان) - ١ خرداد
جشن خردادگان - ۶ خرداد
تابستان :
جشن آب پاشونک - ١ تیر
جشن نیلوفر - ۶ تیر
جشن تیرگان - ١٣ تیر
جشن امردادگان - ٧ امرداد
جشن چله تابستان - ١٠ امرداد
جشن جشن خنکی هوا (فغدیه) - ١ شهریور
جشن شهریورگان - ۴ شهریور
خزان جشن - ٨ شهریور
پاییز :
جشن مهرگان - ١۶ مهر
جشن آبانگان - ١٠ آبان
جشن آذرگان - ٩ آذر
شب چله (یلدا) - ٣٠ آذر
زمستان :
نخستین جشن دیگان - خرم روز - ١ دی
دومین جشن دیگان - ٨ دی
سومین جشن دیگان - جشن تبیکان - ١۵ دی
جشن درفش ها (درامزینان) - ١۶ دی
چهارمین جشن دیگان - ٢٣ دی
جشن بهمنگان (بهمنجه) - ٢ بهمن
جشن سده - ١٠ بهمن
جشن اسپندگان (سپندارمذگان) - ۵ اسفند ( ٢٩ بهمن )
نوشتارهای در پیوند :
نام روز های ماه و روز های هفته در ایران باستان
در طول سال شش گاهنبار داریم که هر یک از این گاهنبار ها مدت آفرینش یک چیز به خصوص است . نام این ها عبارتند از :
میدیوزرم ، میدیوشم ، پتی شهیم ، ایاثرم ، میدیارم ، همس پت مدم .
١)
میدیوزرم ( مئیذیوئی زرمی) - Midyuzarm
١١ تا ١۵ اردیبهشت
بر اساس گاهشماری باستان چهل و پنج روز فاصله از آغاز سال
آفرینش آسمان
٢)
میدیوشم (مئیذیوئی شم ) – Midyushem
١١ تا ١۵ تیر ( ١۵ امرداد )
بر اساس گاهشماری باستان یکصد پنج روز فاصله از آغاز سال
آفرینش آب
٣)
پتی شهیم (پئی تیش ههی ) – Patyshahim
٢۶ تا ٣٠ شهریور
بر اساس گاهشماری باستان یکصد و هشتاد روز فاصله از آغاز سال
آفرینش زمین
۴)
٢٠ تا ٢۴ مهر
بر اساس گاهشماری باستان دویست و ده روز فاصله تا آغاز سال
آفرینش نباتات
۵)
میدیارم یا میدیازرم (مئید یائیری) – Maidyarem
١٠ تا ١۴ دی
بر اساس گاهشماری باستان دویست و نود روز فاصله از آغاز سال
آفرینش جانوران
۶)
همس پت مدم ( همس پت مئیدی ) – Hamas Path Madam
٢۵ تا آخر اسفند
بر اساس گاهشماری باستان سیصد و شصت و پنج روز فاصله تا آغاز سال
آفرینش انسان
آخرین گاهنبار از ارزش بیشتری برخوردار است زیرا مدت آفرینش انسان است .
آنگاه که ماه عاشق می شود ...
ماه دلداده ی خورشید می شود . او دوست دارد برای یک بار هم شده مهر را ببیند و راز دلش را به وی بگوید اما از اقبال بد همیشه خواب می ماند و این باعث ناکامی وی می شود.
در ایران باستان هر روز ماه نام خاصی داشته است . برای مثال به روز نخست از هر ماه «اورمزد روز» می گفتند و روز شانزدهم هر ماه را «مهر روز » می نامیدند.
همه ی جشن های باستانی بر اساس این نام ها ثبت شده اند و اساس گاهشاری باستان بر اساس نام روز های ماه بوده است . اما امروز بیشتر نام روز های هفته مورد توجه قرار دارد.
به طور کلی این نام ها عبارتند از :
ولنتاین ، روزی که بر روی جوانان تأثیر زیادی گذاشته است و هر ساله نوعی تجدید حیات عشق را در بین آنها ایجاد می کند .
جالب آنکه علاوه بر این روز ، در فرهنگ های گوناگون روزهای چنینی وجود داشته است و شاید پیشینه ی آنها از ولنتاین هم بیشتر باشد .
شاید برای ما ایرانیان تأسف آورد باشد که فقط چند جشن باستانی ایرانی به گوشمان خورده است آن هم به واسطه عید های بیگانگان مانند ولنتاین.
در ایران باستان روزی متعلق به گرامیداشت فروتنی و تقدس بانوان وجود داشته است و مردم این روز را جشن می گرفتند . مردان برای مهرورزی به همسران و معشوقگان خودشان در این روز به آنها هدیه می دادند .
اسپندگان (سپندارمذگان) نام این روز بزرگ بوده است .
عجیب آنکه اگر روزهای باستان را با تقویم امروزی تطبیق دهیم ، تنها چند روز فاصله بین ولنتاین و اسپندگان وجود دارد .
در میان جشن های بجا مانده از دوران باستان درباره دو جشن سیزده بدر و چهارشنبه سوری سخن های زیاد و گاه ضد و نقیض گفته می شود .
این جشن ها - با هر فلسفه ای - امروز در میان مردم جا دارند و متأسفانه بعضی وقت ها به ویژه جشن های چهارشنبه سوری -باعث حوادث ناگوار می شوند . آیا بهتر نیست به جای آنکه برگزاری چهارشنبه سوری را کار احمق ها بدانیم و سیزده بدر را روز نسل کشی اجدادمان توسط یهودیان بخوانیم و به طور کلی به دنبال تخریب و نابود کردن این جشن ها باشیم ، با سازماندهی مراسم ها و آگاهی درباره دیدگاه نیاکانمان به دنبال برگزاری سالم این جشن ها باشیم .
شاید بتوان گفت غرض اصلی این ساختمان آن بود که مرکز معنوی وآیینی کشور و کاخ عظیم و با شکوهی برای برگزاری مراسم نوروز باشد .
پردیس اهورا
تماس :
بارگیری ها (دانلود ها)
جستارها (موضوعات)
پیوند ها